موسسه عکاسی مگنوم و لنز کالچر در دومین جوایز سالانه باهم همكاري داشتند ، همزمان با آغاز رقابت های این جایزه در این گزارش چند عکس از میان برندگان و فینالیست های سال گذشته را مرور می کنیم.

«مریم زندی» امسال ۷۰ ساله می‌شود. او در حساس‌ ترین و ملتهب‌ ترین روزها در ایران، دوربین به دست گرفت و از انقلاب عکاسی کرد و هنوز هم در این سن و سال همان شور و انرژی آن سال‌ها با اوست.

انسل آدامز یکی از بزرگترین عکاسان قرن بیستم است و عکاس «الیوت مک گوکن» دلیلی برای آن کشف کرده است. مک گوکن درحال مشاهده برخی از آثار عمومی آدامز، متوجه حضور نسبت طلایی در ترکیب بندی های او شد.

اشکال هندسی همواره قدرت پنهانی را به فریم عکس می افزایند. شاید این قدرت ریشه در نوع نگاه ، زندگی و عاداتی دارد که از کودکی همواره همراه آدمی بوده اند .

امروزه عکاسان بزرگ خبری هم عکس‌های خود را با نرم‌افزارهای رایانه‌ای دست‌کاری می‌کنند. رقابت تنگاتنگی که در بازار چنین عکس‌هایی وجود دارد «فوتو ژورنالیست‌ها» را بیش از پیش به سمت استفاده از نرم‌افزارهایی مانند فوتوشاپ سوق داده است. اما حد و مرز این زیباکاری‌های دیجیتال عکس کجاست؟

عکاسی هنری است که تأثیر سازنده‌ای بر نوع نگاه افراد به محیط پیرامون خود می‌گذارد و نقش مهمی در شکوفایی آن‌ها دارد.

حتی اگر تا بحال نام «الیوت اِرویت» (Elliott Erwitt) را نشنیده باشید، حتماً یکبار هم که شده یکی از عکس‌های معروف او را دیده‌اید. عکس‌هایی که در برهه‌های مهم تاریخی و از لحظات خاص ثبت شده‌اند. و یا عکس‌های معروفی که در خیابان‌ها و از مردم گرفته‌ شده‌اند. الیوت ارویت، عکاس ۸۶ ساله فرانسوی، یکی از نامداران تاریخ عکاسی مستند و شهری (خیابانی) است. وی با داشتن حدود 70 سال فعالیت در حوزه عکاسی مستند، یکی از اعضای اصلی آژانس عکس مگنوم نیز به شمار می‌رود.


«هنری کارتیه برسون» یکی از مشهورترین عکاسان تاریخ است. وی که از بنیان گذاران آژانس عکس مگنوم نیز به شمار می آید، شهرتش را علاوه بر عکس هایش از وقایع مهم تاریخ، مدیون ثبت روح زندگی در قرن بسیتم است. عکاسی مستند و خبری امروز مدیون کارتیه برسون است.

بعد از چند ساعت وقت گذاشتن ناگهان متوجه شدم شماره انداز دوربین شماره 39 را نشان می دهد. در حالیکه فیلم دوربین36تایی بود!

در کنار همه تبریک‌هایی که این روزها به خبرنگاران گفته می‌شود، جای تبریک به گروهی که با دوربین خود سال‌هاست به‌دنبال ثبت حقیقت و نمایش مستندی ارزشمند از آن هستند خالی است؛ عکاس‌هایی که هر سال تعدادی از آن‌ها جان خود را در راه وظیفه‌شان از دست می‌دهند.

«عبدالله جلیلی» عکاسی است که از ۳۷ سال گذشته تا امروز در میدان آزادی از مردم تهران و مسافرانی که به میدان آزادی می آیند، عکس می گیرد؛ آن هم در روزگاری که عموم مردم با گوشی های تلفن همراه می توانند با میدان آزادی سلفی بگیرند.

 تصاویری را مشاهده می کنید که احساس عکاس را به طورنقاشی به مخاطب القا می کند.

یک شیء کوچک و پیش پا افتاده، می‌تواند نماینده اشیای بزرگ و زیاد باشد. عکس گرفتن از حالتهای مختلف مایعات شکل هیجان انگیزی از عکاسی به شمار می‌رود. قطرات مایعات رنگی و نحوه تلفیق آن‌ها با یکدیگر نیز در این زمینه حرف های بسیاری برای گفتن دارند.

"مزرعه اجساد" عنوان عکسی است که در جریان جنگ های داخلی ایالات متحده در سال ۱۸۶۳ برداشته شد و از آن با عنوان نقطه آغاز عکاسی خبری در امریکا نام برده می‌شود.

در بانووینای کرواسی و بر فراز تپه Čukur یک مجسمه از لنز دوربینی غول‌پیکر جا خوش کرده است. این مجسمه خوش‌فرم و کاملاً دایره‌ای شکل است اما یک نقص ظریف در آن وجود دارد و آن شکستگی این شیشه شفاف بر اثر اصابت گلوله است.

˝قربانیان اجباری عشق˝ مجموعه عکسی است که ابراهیم نوروزی با آن رسالت خود را به عنوان یک هنرمند در جامعه انجام داده است.

300 هزار عکس از طبیعت ، آداب و رسوم ، سنتها و زندگی مردم گیلان و این کهن مرز و بوم حاصل یک عمر تلاش محمد کوچکپور کپورچالی عکاس هنرمند این خطه است .

عکاسی هنری است بی انتها، که بیشترین سهم را در هنرهای تجسمی دارد، به نوعی می توان گفت در انتها، گرافیست،معمار، نقاش و... نیازمند به هنر عکاسی می شوند و این گستردگی این هنر را نمایان می کند.

آیا این تعداد جشنواره عکاسی همان قدر خروجی مثبت دارند یا فقط پای بودجه ای هنگفت در میان است و در انتها همانند گذشته....؟

امانت داری و اخلاق مداری.

محتوای این سایت با ذکر منبع و تحت شرایط مجوز کریتیو کامنز تخصیص 4.0 بین‌المللی قابل استفاده است.

Content by this site is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International license.

p><

 

rss

بالا